پدر

سوگند به نامت و به طنین صدایت

سوگند به تمام رنجهایی که در خود پنهان کرده ای . . .

روزی در گذر زمان زیباترین غزل را برای استواریت خواهم سرود

برای تو که نقطه ی عطف همه ی دل تنگی هایم بودی

دستان گرم و مملو از محبتت را می بوسم که دستان ناتوانم را

می گرفتی و می گفتی : می توان با این دستان زندگی خاموش

را فروزان کرد.